Hachimitsu Suicide Machine

گروهی از افراد دستگاهی عجیب را می‌سازند که برای یک عمل نمادین و دراماتیک خودکشی طراحی شده است. فیلم روایتی مینیمالیستی دارد و بر فرآیند ساخت ماشین و تعاملات میان شرکت‌کنندگان تمرکز می‌کند. لحن اثر آرام است، دیالوگ‌ها اندک هستند و تأکید بر روایت بصری وجود دارد. فضای فیلم ساده است و جزئیات کمی درباره انگیزه‌ها یا پیشینه شخصیت‌ها ارائه می‌شود. فیلم با تکمیل شدن ماشین پایان می‌یابد، اما عمل دیگری به تصویر کشیده نمی‌شود. ارائه کلی انتزاعی و تأمل‌برانگیز است و تفسیرهای زیادی را بر عهده مخاطب می‌گذارد.