Kemono to Ω

شخصیتی به یاد می‌آورد که پس از یک حادثه تلخ در کودکی، توسط والدینش رها شد؛ حادثه‌ای که در آن آلفاهایی که در اولین گرمایش خود به فرومون‌های او واکنش خشن نشان دادند، نقش داشتند. او در محیطی جدید به فرزندی پذیرفته شد که در ابتدا احساس ارزشمندی می‌کرد، اما بعداً متوجه شد که مکان دشواری است. در آنجا، با یک نیمه‌آلفا آشنا شد که در برقراری ارتباط مشکل داشت. در این دوران، شخصیت لحظه‌ای از آگاهی را تجربه کرد و حس اومگا بودن را به یاد آورد و گرمای جدیدی را درک نمود.