Kiro

مردی به نام Kiro در میان منظره‌ای ویران و پر از خرابه‌ها و موجودات عجیب سفر می‌کند. او در طول مسیر با افراد مختلفی روبرو می‌شود؛ برخی خصمانه رفتار می‌کنند و برخی دیگر لحظات کوتاهی از ارتباط را فراهم می‌آورند. داستان به صورت مجموعه‌ای از صحنه‌های کوتاه روایت می‌شود که هر کدام تعامل یا مکان متفاوتی را برجسته می‌کنند. Kiro چهره‌ای مرموز باقی می‌ماند، به ندرت صحبت می‌کند و بیشتر مشاهده می‌کند تا عمل. فضای داستان سرد و اتمسفریک است و تأکید زیادی بر روایت بصری دارد. روایت از طرح داستانی سنتی پیروی نمی‌کند، بلکه حسی از انزوا و گذر زمان را منتقل می‌سازد.