Tsurubara Tsurubara

گروهی از افراد در محیطی سورئال و رویایی پر از مواجهه‌های عجیب و تصاویر نمادین به سر می‌برند. روایت میان فضاهای انتزاعی و لحظات درون‌نگری جابه‌جا می‌شود و بر حال‌وهوا و اتمسفر به جای داستان‌گویی مرسوم تأکید دارد. شخصیت‌ها ظاهر و ناپدید می‌شوند، اغلب بدون توضیح واضح، که به جریان مرموز و گسسته‌ی اثر کمک می‌کند. لحن اثر تأمل‌برانگیز است و تمرکز بر بیان بصری و طنین عاطفی است تا پیشرفت پیرنگ. صحنه‌ها واقعیت و توهم را در هم می‌آمیزند و تشخیص زندگی بیداری از خواب را دشوار می‌سازند. داستان هیچ حل و فصل یا توسعه‌ی خطی مشخصی ارائه نمی‌دهد، بلکه مجموعه‌ای از وینیت‌های به هم پیوسته را پیش می‌گذارد.