Amedama

Dong-Dong wola grać sam, szczególnie w kulki, ponieważ inni dzieci na parkingu rzadko go zapraszają. Pewnego dnia kupuje worek kolorowych cukierków zamiast kulek. Po zjedzeniu jednego stary kanapa u niego w domu nagle zaczyna z nim rozmawiać. Mają krótką rozmowę, zanim cukierek się rozpuści. Okazuje się, że wiele rzeczy w życiu Dong-Donga – ludzie, zwierzęta i przedmioty – mają myśli, które chcą podzielić się z nim.

Traduzione in corso — testo originale in inglese.