Kodomo no Keijijougaku

Dziecko z głową zbudowaną z cyfr i inne, które niesie swoją twarz jak ranę. Jeden pozostaje zaledwie z tożsamością, drugi ma oczy od ryb, a trzeci leży na podłodze, uderzając w siebie, by odzyskać poczucie własnej tożsamości. Dziecko nie potrafi mówić z powodu błyskawicy przykrywającej usta, którą rozsuwa, by znaleźć kolejną błyskawicę pod spodem. Praca bada ekologię i filozofię dzieci, łącząc smutek z żartem.