Bulpyeonhago Haengbokage

Yeon-Sik Hong przedstawia za pomocą szczegółowych, ale subtelnych obrazów swoje przeniesienie się z żoną do skromnego domu w gorskim, wiejskim regionie, pozostawiając za sobą zatłoczone i drogie środowisko Seulu, by osiągnąć cichszy, bardziej odosobniony tryb życia. W towarzystwie swoich zwierząt doświadczają wyzwań i nieoczekiwanych stresów, jakie niesie ze sobą wiejskie życie, mimo że tęsknili za prostotą i samotnością. Praca przedstawia koreańską prowincję i jej sezonowe zmiany, uchwytując złożone i często trudne, ale w końcu spełniające powiązania, jakie ludzie dzielą między sobą i z naturalnym światem.