Jaejeucheoreom

Taeyi słyszy znajomy dźwięk wyłaniający się z pustych korytarzy szkoły i idzie za nim do starej sali muzyki. Choć wie, że jego brat już nie żyje, mała część jego duszy trzyma się nadziei, że to właśnie on gra. Wchodząc, odkrywa tam Seheona, nowego ucznia, siedzącego przy fortepianie. Wypełniony złością i smutkiem, Taeyi atakuje Seheona, oskarżając go o grę w utwór należący do jego brata. Jego gniew wzmacnia się pod wpływem spokojnego charakteru i pasji Seheona do jazzu. Grozi mu, że nigdy więcej nie powinien grać na fortepianie, co stawia podwaliny pod intensywną i napiętą relację między nimi.