Sonyeonbeopchik

Grupa sierot mieszka w instytucie, który przedstawia się jako miejsce opieki i edukacji. Uczta podkreśla czystość i potencjał dzieci, uznając je za idealne kandydatki do adopcji. Jednak opis środowiska sugeruje bardziej złośliwe cele, wskazując, że cechy dzieci mogą służyć niebezpiecznemu celowi. Instytucja promuje swoje usługi z naciskiem na jakość i zadowolenie, ostrzega jednak przed wysoką ceną doskonałości. Opowieść podnosi pytania o prawdziwą naturę tego środowiska i konsekwencje, jakie dzieci ponoszą w nim swoje role.