Amae Sasete Hinamori-san!

อิชิโกะ ฮินาโมริ ชื่นชมเซนปะอัยยะ ซูโอ ด้วยความสง่างาม ความเก่งในการเรียน และความดีใจของเธอ ความชื่นชมนี้เปลี่ยนไปเมื่อเธอพบอัยยะนั่งร้องไห้ในห้องพยาบาล แม้อัยยะจะมีภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบ แต่เธอกำลังเผชิญกับความยากลำบากและต้องการให้ใครสักคนดูแลเอาใจใส่ เธอจึงหันมาพึ่งพาอิชิโกะ หวังว่าเธอจะช่วยตอบสนองความต้องการนี้ นิทานเรื่องนี้ประกอบด้วยบทเพิ่มเติมอีกสองบท