Ryouta wa Otouto wo Koroshita

Lise öğrencisi bir çocuk, annesinin ölümünden sonra küçük kardeziyle birlikte ev sorumluluğunu üstlenir. Bakım yükü zaman ve enerjisini tüketmeye başlar ve kendi ihtiyaçlarını ihmal etmeye başlar. Kişisel alan eksikliği, kardeziyle olan duygu durumunu giderek körelterek öfkeye dönüşür ve bu da zamanla şiddetli düşüncelere yol açar. Bir çocuğun bakımıyla gelen stres, zihinsel durumunu yavaş yavaş zayıflatmaya başlar. Kalan soru ise budur: Sorun ondadır gerçekten mi yoksa başka bir şey mi işin içinde?