Shouzen

Douzen راهبی دائویی است که سر به بیابان و روستاها گذاشته، و در همین سرگردانی به دختری برمی‌خورد که یوکای‌ها بزرگش کرده‌اند و از عاطفه و مهربانی آدمیزاد هیچ نمی‌داند. او نامش را Shouzen می‌گذارد، شاگردی‌اش را می‌پذیرد و کنار خود بر جاده‌ها راهش می‌برد. خوب بودن یعنی چه و دوست داشتن یعنی چه؟ همین دو پرسش، مسیر شاگردی طولانی‌ای را می‌سازد که Shouzen در آن ذره‌ذره یاد می‌گیرد انسان باشد.