Déra Cinéma
デラシネマ
در سال ۱۹۵۳، ژاپن هنوز در حال بهبودی از جنگ بود و مشکلات مالی همچنان رایج بودند. سینماها به شکلی محبوب از فرار برای عموم مردم تبدیل شدند، در حالی که حقوق سالانه مقامات دولتی ۱۲,۸۲۰ ین بود و قیمت یک بلیط سینما ۱۲۵ ین. با وجود هزینه بالا، تخمین زده میشود که یک میلیارد نفر سالانه برای تجربه سینما به سالنها میروند. کودو تاکرو، بازیگر تازهکار، و کازامای شینایچیرو، کارگردان تازهکار، با هدفی مشترک وارد این صنعت شدند. آنها میخواستند با پذیرش واقعگرایی، وضعیت فعلی و سبکزدگی سینما را تغییر دهند؛ تعهدی که ریشه در قولی داشت که در طول جنگ داده بودند. هدف آنها تزریق اصالت به هنری بود که هر دو به شدت به آن ارزش میدادند.
