Chiisakute Kawaii Bungei-bu no Chitekina Senpai wo, Hiza no Ue ni Nosetara Mainichi Suwatte kuru You ni Natta
小さくて可愛い文芸部の知的な先輩を、膝の上に乗せたら毎日座ってくるようになった
Klub Literacki tymczasowo pożycza swoje krzesła innym klubom, pozostawiając w pokoju tylko jedno krzesło. Shou i Yuzu pozostają, a oni uprzejmie dyskutują, kto powinien zająć ostatnie miejsce. Nikt nie chce upierać się, by drugi usiadł, a rozmowa pozostaje przyjazna. W końcu Yuzu zostaje na krześle, a Shou stoi. Uczucie niepewności z powodu bycia jedyną osobą stojącą sprawia, że Shou dochodzi do myśli: jeśli on będzie siedzieć, może on wtedy pełnić funkcję krzesła, pozwalając Yuzu usiąść mu na kolanach.