Kingyo no Fun

Narrator wspomina o dziewczynce o imieniu Kingyo, które nazywa najpiękniejszym imieniem na świecie. Była jego kuzynką, znana z uroczego uśmiechu i delikatnego charakteru. Choć była płaczkiem, jej dobroć tak silnie poruszyła narratora, że doprowadziła go do emocjonalnego wygaśnięcia. W odpowiedzi narrator przyznaje, że przekroczył własną granicę, choć nie określa dokładnie, co zrobił. Opowieść przedstawiona jest z perspektywy narratora, skupiając się na jego uczuciach i wspomnieniach o Kingyo.