
Ppangyappangya
빵야빵야
Gdy narrator czuje się zagubiony i nacisk robi się nie do zniesienia, szuka sposobów, by odświeżyć umysł. Gdy żadne z nich nie przynosi ulgi, zaczyna krzyczeć, by odzyskać jasność. Wybiera słowa "Bang ya! Bang ya!", by oddać to uczucie.