Dondon Saka wo Kaketeku

เด็กหญิงวิ่งขึ้นเขา ลมหายใจของเธอปรากฏเป็นไอขาวในอากาศเย็น เธอเคลื่อนตัวผ่านทิวทัศน์ที่ปกคลุมด้วยหิมะอย่างสงบ เธอผ่านศาลขนาดเล็กไป และเดินทางต่อไป โดยความคิดและความรู้สึกของเธอถูกสื่อสารผ่านบรรยากาศและพฤติกรรมของเธออย่างเป็นมิตร ในฉากอื่น เด็กชายปรากฏตัวขึ้น ยืนอยู่ใต้ท้องฟ้าคืนหนึ่งที่ดวงดาวประกายแสงที่เท้าของเขา เขาถูกอธิบายว่าเป็นตัวตนที่ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ร่างเงาที่ดูเหมือนจะมีอยู่เพียงชั่วขณะก่อนจะหายไป ต่อมา เด็กหญิงถูกพบเห็นอยู่ที่ยอดเขา มองลงมาด้วยความนิ่งสงบนิ่ง และสะท้อนความคิดของเธอ เรื่องราวประกอบด้วยช่วงสั้นๆ ที่เป็นอิสระกันเอง ซึ่งเน้นที่ช่วงเวลาสงบๆ ความละเอียดอ่อนทางอารมณ์ และความเชื่อมโยงระหว่างมนุษย์กับสภาพแวดล้อมของพวกเขา