Sengoku Senjutsu Senki Lobos

การลดลงของอำนาจศูนย์กลางนำไปสู่การเกิดขึ้นของผู้นำท้องถิ่น หรือที่เรียกว่าไดเมียว ทั่วญี่ปุ่น ตระกูลเก่าแก่อย่างทากาเอดะและอิมาคะวะ ซึ่งเคยอยู่ภายใต้การปกครองของคาแมกุระและมูโระมะชิ บักคุฟุ ได้ขยายอิทธิพลของพวกเขาออกไป ผู้นำบางคนเห็นว่าตำแหน่งของตนอ่อนแอลงจึงถูกแทนที่ด้วยผู้ใต้บังคับบัญชที่มีความสามารถมากกว่า การเปลี่ยนแปลงนี้ ซึ่งผู้ใต้บังคับบัญชระดับต่ำล้มล้างผู้บังคับบัญชชั้นสูง เรียกกันว่าเกโคคุโจ ตัวอย่างแรกคือโฮโจ โซะอุน ซึ่งเริ่มต้นจากฐานะที่ต่ำต้อยและได้ควบคุมจังหวัดอิซุในปี ค.ศ. 1493 ลูกหลานของเขาได้รับอิทธิพลต่อภูมิภาคคันโตจนกระทั่งถูกปราบปรามโดยโตโยโตมิ ฮิเดะโยชิใกล้สิ้นยุคเซ็นโงกุ ตัวอย่างอื่นๆ ได้แก่ ไมยoshi ที่เข้ามามีอำนาจแทนโฮโซคะวะ โอดาที่แทนที่ชิบะ และไซโตะที่สืบทอดอำนาจจากโทกิ