Genpatsu Genma Taisen

ساتو پیامدهای فاجعه فوکوشیما را مشاهده می‌کند و از آن به شدت برهم‌خوردگی می‌یابد. در حالی که بسیاری در توکیو مشتاق بازگشت به حالت عادی به نظر می‌رسند، ساتو خشمی نسبت به دولت و ساختارهای اجتماعی که تأثیر واقعی این فاجعه را نادیده می‌گیرند یا آن را کم‌اهمیت جلوه می‌دهند، در دل دارد. او به‌ویژه از شرکت و سیستمی که از پذیرش یا رسیدگی به پیامدهایی که افراد آسیب‌دیده با آن‌ها مواجه هستند، خودداری می‌کنند، ناامید و خشمگین است.