Myeonmyeonmyeon

در اوایل دهه ۱۹۶۰، کره جنوبی پس از جنگ، تغییر چشمگیری در فرهنگ غذایی خود تجربه کرد؛ مردمی که با گرسنگی روزمره دست‌وپنج نرم می‌کردند، به فرنی علفی باقی‌مانده از پایگاه‌های نظامی آمریکا متکی بودند. چون جونگ-یون تلاش کرد تا با ارائه غذاهای بهتر، زندگی فقرا را بهبود بخشد. کیم هانگ-پیل، سرباز سابق KATUSA که اکنون شغل جدیدی دارد، با یادآوری کسی که برایش مهم است، الهام می‌گیرد تا در تلاش‌های جونگ-یون مشارکت کند. لی یانگ-هی که فرنی علفی را در یک حومه‌شهر غیرمجاز می‌فروشد، سختی‌های باقی‌مانده از جنگ را تحمل می‌کند. در میان رنج عزیزان و همسایگان، پشتکار و استقامت منجر به خلق رامن شد، غذایی که نمادی از مبارزات و تاب‌آوری مردم عادی گردید.