Yoshimune

در پایان دوره ادو، جامعه‌ای به ظاهر هماهنگ با شهروندان شیک‌پوش، سامورایی‌ها و کشاورزان سنتی که با هم زندگی می‌کنند، دیده می‌شود. اما نگاهی دقیق‌تر به یک جهان موازی آشکار می‌سازد که در آن فناوری‌های مدرن مانند تلفن‌های همراه، کامپیوترها، ماکروویوها، موتورسیکلت‌ها و مترو وجود دارند. باشگاه‌های شبانه پر از جوانانی است که به موسیقی ترانوی بلند می‌رقصند، اما کیمونو پوشیده‌اند، شمع‌ها نور را تأمین می‌کنند و فرش‌های تاتامی صحنه‌ها را پوشانده‌اند. ساکنان این سرزمین، مد و آداب و رسوم دوره ادو را حفظ کرده‌اند، در حالی که در محیطی زندگی می‌کنند که گذشته و حال در آن با هم همزیستی دارند.