Seoreunui Bom

Sa edad na dalawampu't siyam at nasa bingit ng kaniyang ikatatlumpung taon, natagpuan ng tagapagsalaysay ang isipan niyang punong-puno ng paghahambing. Itinabi sa mga kaibigang maligaya ang pag-aasawa o sa mga nakaabot na sa kanilang mga layunin, nakararamdam siyang maliit at hindi kapansin-pansin. Sa trabaho ay minamaliit siya dahil contract employee lamang, at sa bahay ay pinipilit siyang mag-asawa. Patuloy niyang sinasabi sa sarili na normal lang ito at ganito ang buhay ng lahat, ngunit halos magdamag ay parehong gumuho ang kaniyang mga plano sa kasal at ang pag-asa sa permanenteng posisyon. Kaya pumasok siya sa kaniyang tatlumpung taon nang walang anuman sa kaniyang mga kamay.